ஏலாமை!

ஆங்கே வீடின்றி
யாவரும் அலைகையில்
இங்கே என்னுள்ளே
வெற்றிடம்!

உணர்வு

உதயத் தீயில், மணங்கமழ் மலர் புன்னகைக்கும்,
மதியம், தூரத்துச் சாலைகள் கண்ணீர் சிந்தும்,
சந்தியம், தென்றல் பூப்பெய்தும்,
இரவுதனில் தீச்சுடர் சிறையில் சோகமாகும்;

வளர் மழலை இன்பந்தந்து, இடர் நினைவுறுத்தும்,
பருவ மகளிர் அழகு கவர்ந்து, பயமுறுத்தும்;
வளர்ந்த வயதும், அனுபவங்கண்டு இன்பம் தள்ளி வைக்கும்
மூப்பெய்தும் பருவமும் மரணம் தெரிந்தும் இன்புறும்!

கலவைகள் கோர்வையிங்கு
ஒன்றின் ஜீவிதம் உணவாம் மற்றதிற்கு;
தள்ளி வைத்து வசித்தல் ஞானம்,
உள் வைத்து இருத்தலோ சூன்யம்.