மனிதமும் மல்லிகையும்!

குப்பை லாரியின் பின்னால்
இழுத்துப் புரண்டு சிதைந்து
வாழ்க்கையின் ஏதோ ஒரு
பக்கத்தை நினைவுபடுத்தியபடி
செல்கிறது
நேற்றெங்கோ மணத்த
மல்லிகைச் சரம்.

கவனிக்க மனமின்றி
இயங்குகிறது
காங்க்ரீட் சதுரங்களில்
நசுங்கிக் கசியும்
இயல்பு மறந்த மனிதம்!

ப்ரயாணம்!

பரந்து விரிந்த பாலையாய்
மாட்டுவண்டித் தடங்களூடே
நடந்துபோன மனிதர்களின்
காலடித் தடங்களைக்
கலைக்காமல் வைத்திருந்து
கடந்துபோனதொரு
பெயர் தெரியாத ஆறு.

சற்று முன் கூட வந்து
சட்டென்று திரும்பி
வேறெங்கோ செல்லும்
இருப்புப் பாதையொன்று.

ஒரு நவீன ஓவியம் போலும்
கலைந்து கூடும் மேகப் பொதிகளின்
பின்னணியில் மாலை வெயிலினூடே
நீண்ட நிழல் சிலுவைகளோடு
சற்றே பயங்காட்டி மறையும்
கல்லறைக் கூட்டம்.

என்னைப் போல் எதிரே
அமர்ந்தவருக்கும் இக்காட்சிகள்
வாய்த்திருக்குமோ என்று
விசனத்தில் நான்!

அற்புத கணங்கள்!

பள்ளத்தாக்கினின்றும் சுழன்று எழும்
மேகப்புகை போலும் என்
எண்ணங்கள்....

கள் உண்போர்
களைப்பாறுதலும்
காய் நகர்த்தி
சூதாடுதலும்
பின்னிரவின்
நிழல் காரியங்களும்
அவ்வப்போது நிகழ்ந்தாலும்...

காய்ந்த காக்கை எச்சம்
கண்களில் சீற்றம்
கை உடைந்த ஐய்யனார் சிலை!

வருடங்களாகியும்
வாய் மூடாமல்
வாசலில் நிற்கும்
குதிரைகள் மட்டும்
துணையாய்.. ..

கேட்பாரற்றுக்கிடக்கும்
ஊரின் எல்லையில்!

வாழ்க்கை நீரின் வட்டத்தில்
வளைந்த தென்னையினின்றும்
குதித்து மறைந்த சிறுவர்கள்...

வெற்றிலை இடிக்கும்
கிழவியின் வயோதிகம்
உணர்த்தும்
காய்ந்த அரசமரச் சருகுகள்...

இயல்பு மறந்து
புரிதலற்றுப்போகும்
பொய் முகங்களின்
வாழ்க்கை
கனவுகளின் சுவாசத்தில்...

ஆசுவாசம் தொலைத்து
சுயம் தேயும்
அவசர வாழ்க்கையிலும்
அவ்வப்போது நிகழும்
இத்தகைய அற்புத
கணங்கள்!